Mürekkep bitmiştir muhakkak, anlarsın.. A4'e sürten keskin soğuk metal huzursuzlanır, öksürür kağıda ve emaresidir kuşkusuz, "tükenmişliğin"... Ama dün gördün, unutma!!!.. Şakıdı kalemin "diğerinde", satır satır dökülüp katmerlendi sayfalar.. Geceye, gündüze işledi, "yoruldu".. Kim yormuş, ne olmuş, bir bilen var, söyle ona.. Hangi yazıta gizlemiş, bir gören var, söyle!.. Dervişle meczup karışmış.. Geceyle gündüz kavuşmuş..
Akabinde binbir çamurdan arınarak pir-ü pak vaziyette derin sudan çıkmış Adem; "ne zamandan beri burda beni izlemektesin?" dediğinde belli olmuş kadının zihin derinliklerinin akıbeti; "En başından beri"... "Herşeye tanık olacak kadar".. O bilindik muzip gülümseme, hatun kişiye oradan gelir....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder