YENİYİ SEÇMEK

                 Beyoğlu parlıyordu o vakit, "o" değil.. Ve Beyoğlu'na şans verdi kadın, esasında; "ona" değil.. Işıklar koşuyor.. Zaman, renkler.. O adam koşuyor.. Nemin ferahlattığı boynuna vururken başka masanın kahkahası; ince ince demleniyor kadın, yandan gülüyor; muzip.. Duydukları uzaktan, derinden geliyorken hem.. Zihnindeki en güzel kareyle benzeşen bir mekan.. O kafayla, ortamla bağdaştırılan, eskimiş zamanın uzun ahşap tabureleri.. Ne kadar da aynı ambiyans, ne fena!.. İlk örneği sağlam, diğerinin açıklarını unutturan.. Karşısındaki artık; "o adam".. Orası artık "köşedeki mekan"....